ಕವನವಿದಲ್ಲ...

ಇದು ಕವನವಲ್ಲ, 

ಪದಗಳನ್ನು ಉದ್ದೂದ್ದಕ್ಕೆ

ವಾಕ್ಯಗಳಂತೆ ಬರೆಯದೆ

ತುಂ..ಡ..ರಿ..ಸಿ

ಕೆ

ಳ 

ಗೆ

ಕೆ

ಳ

ಗೆ

ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ

ಅದು ಕವನವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಮತ್ತೆ ?!

ಛೇ....

ಖಂಡಿತಾ ಆಗದು

ಛಂದಸ್ಸಿನ ಲಯವಿಲ್ಲದ

ಮಾತ್ರಾಗಣಗಳ

ಹೊಂದಿಸದ

ಪ್ರಾಸದ ಅಲಂಕಾರವನ್ನೂ 

ತೊಡಿಸದ

ನಿರಾಭರಣ ಸುಂದರಿಯೀ

ಗೀಚುಬರಹ

ಹೆಸರು ಕೊಡುವುದು ಬೇಡ

ವಿಭಾಗೀಕರಣವಂತೂ ಸಲ್ಲ

ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಥದ್ದೆಲ್ಲ ಓದಿ

ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಹಿಗ್ಗಿಸಲು

ಅಥವಾ ಕುಗ್ಗಿಸಲು ಹೋಗಲಾರೆ

ಸುಮ್ಮನೆ 

ಮನೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ

ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ತುಳಸಿಯಂತೆ

ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿ 

ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುರುಟಿಹೋಗುವುದೇ

ನಿಜಸುಖ

ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು

ತಿದಿಯೊತ್ತುವಾಗ ಭಗ್ಗನೇ
ಉರಿದೇಳುವ ಬೆಂಕಿಚೆಂಡು
ಗುರಿ ಉಡಾಯಿಸಲು
ನುಗ್ಗುವ ಕ್ಷಿಪಣಿಯಂತೆ
ಬೆದರಿಸುತ್ತಾರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು
ಸದಾ ಸಿಡಿಗುಂಡು
ಮುಂದಿರುವುದೇನು?
ಯಾಕೆ ಈ ಪಾಪ?
ಪಾಪ, ಮಗುವಲ್ಲವೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡೋಣ..
ಊಹೂಂ....
ಯಾವುದೇ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲ
ಎಕೆ ೪೭ರ ಕುದುರೆ ಮೀಟಿ
ಆರ್ಭಟಿಸುವುದೇ ಹವ್ಯಾಸ
ಆಜ್ಞಾಧಾರಕ ರೋಬೋಟ್‌ಗಳಂತೆ
ಜೀನುಕಟ್ಟಿದ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ
ಸ್ವರ್ಗ ಕೆಡವಿ ಸದಾ ರೌರವ ನರಕ
ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಗುರಿ
ಅರಳಿದ ಸುಂದರ ಹೂಗಳ ಸಂಹಾರ
ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಇವರದೇ ಪೌರೋಹಿತ್ಯ