
ಸತ್ಯ ಶೋಧಿಸಲು
ಗಣಿ ಅಗೆಯುತ್ತಾ
ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಂತೆ
ಸತ್ಯವನ್ನೇ
ಗಣಿ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟಿತು
ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಬರಲಾಗದೆ
ಥರಗುಟ್ಟಿತು, ಚಡಪಡಿಸಿತು
ಗಣಿಯ ಶಕ್ತಿಗೆ, ಸತ್ಯದ
ಬಡಪೆಟ್ಟುಗಳು
ತಾಕಲಿಲ್ಲ
ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಮಿಥ್ಯವಾಗಿ
ತೋರಿಸುವಷ್ಟಿತ್ತು
ಗಣಿಯ ದೌಲತ್ತು
ಸತ್ಯ ತಾಳ್ಮೆಗೆಡಲಿಲ್ಲ
ಗಣಿಯ ಧೂಳಿನಡಿಯಲ್ಲೇ
ನ್ಯಾಯದ ಮುತ್ತುಗಳ
ಪೋಣಿಸುತ್ತಲೇ
ಹೋಯಿತು..
ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಸತ್ಯ
ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿತು
ಗಣಿಯ ಧೂಳು
ಮರೆಯಾಯಿತು!
ನಾವು ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯ
ರಾಜ್ಯದ ನತದೃಷ್ಟ ಪ್ರಜೆಗಳು
ಬಂದ ರಾಜರೆಲ್ಲ
ರಾಜ್ಯ ಲೂಟಿಕೊಟ್ಟು
ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.
ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸದಲ್ಲಿ
ತಮ್ಮ ಮಹಲು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ
ನಮ್ಮವರೇ ನಮಗೆ
ಚೂರಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ,
ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನೂ ಬಿಡದೆ
ಬಾಚಿದ್ದಾರೆ
ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು
ರಾಜ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾನೆ
ನಮಗೊಬ್ಬ...
ರಾಜನೆಂದರೆ ರಾಜ...
ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ
ಗುಲಾಮರಂತೆ
ಕಾಡುವ ದಳಪತಿಯಲ್ಲ,
ಆಡಳಿತದ ಗಂಧಗಾಳಿಯರಿಯದೆ
ಬರೀ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವ
ರಾಜವಂಶದ ಕುಡಿಯಲ್ಲ
ಲೂಟಿಕೋರರೇ
ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಬೂಟಾಟಿಕೆಯವನಲ್ಲ
ಭೋಜರಾಜನಂತೆ
ರಾಜ್ಯ ಸುತ್ತಿ
ಪ್ರಜೆಗಳ ಕಷ್ಟ ತಿಳಿಯುವವ ರಾಜ
ನಮ್ಮನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ
ಸಲಹುವ ಕಾಶಿರಾಜನಂತಹ ರಾಜ
ರಾಮನ ಪಾದುಕೆಯನ್ನೇ
ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿರಿಸಿಯೂ
ರಾಜ್ಯವಾಳಬಲ್ಲ ಸರಳ
ರಾಜನೊಬ್ಬ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾನೆ
ನಮಗೊಬ್ಬ.
ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವನಾಗಿರಬೇಕು
ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳ ಅರಿತಿರಬೇಕು
ಅರವತ್ತು ವಿದ್ಯಾ ಪಾರಂಗತನಾಗಿರಬೇಕು
ಲೂಟಿಕೋರರ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಬೇಕು
ಅಂತಹ ರಾಜನಿದ್ದರೆ
ಹೇಳಿ ನಾವೇ
ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸುತ್ತೇವೆ
ಕಷ್ಟವೋ ಸುಖವೋ
ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ!